Ustawienia rotary w LightBurn

Najczęściej z dwóch powodów naraz. Po pierwsze Object Diameter w Rotary Setup to zmierzona średnica wewnętrzna, a powinna być średnica efektywna, czyli zmierzona pomnożona przez współczynnik kalibracji uchwytu; przy pochylonym uchwycie różnica sięga kilku procent. Po drugie Split i Line Interval nie trafiają w całe kroki silnika, więc zaokrąglenie kumuluje się przez setki pasów. Kalkulator liczy obie rzeczy: średnicę z kalibracji i wartości jako wielokrotności kroku.

Poszatkowanie w paski to zwykle zły kierunek obrotu: przy grawerze wewnętrznym Reverse Rotary Direction musi być włączone, inaczej pasy lądują po złej stronie. Nachodzenie liter to najczęściej Run Whole Shapes włączone w Rotary Marking, przez co LightBurn próbuje rysować całą literę w jednym pasie i luz przekładni staje się widoczny. Ustaw Run All Shapes in Each Slice i wyłącz Whole Shapes.

Wiązka pada na wewnętrzną ściankę od środka, więc przy tym samym obrocie uchwytu powierzchnia przesuwa się pod wiązką w przeciwną stronę niż na powierzchni zewnętrznej. Bez Reverse kolejne pasy idą w tył zamiast do przodu i nakładają się na to, co już zostało wygrawerowane.

Zwykle 32 mikrokroki, czyli 6400 impulsów na obrót przy silniku 1,8 stopnia. Przy 1600 rotary pracuje szarpnięciami i pasy rozmazują się w kierunku obrotu. Powyżej 12800 spada moment i silnik może gubić kroki. Ta sama liczba musi stać na przełącznikach DIP sterownika i w Steps per rotation w LightBurn, a test 360 stopni ma wrócić dokładnie do kreski.

Nie. Złoto odbija około 97 procent wiązki 1064 nm, a wklęsła ścianka obrączki skupia odbicie z powrotem w stronę źródła. Próby rób na obrączce ze stali zamazanej mazakiem: test dwóch kresek do kalibracji średnicy i literę F blokowym krojem, która musi wyjść czytelna i nieodwrócona. Prostokąt na pełnym obwodzie nie jest testem skali, bo zamknie się przy każdej średnicy.